Cookies

Μαρμελάδα βερίκοκο με βανίλια

Η γεύση του βερίκοκου δένει μοναδικά με τους κόκκους βανίλιας! Απίστευτα αρωματική με την πιο φρουτένια γεύση λόγω της πηκτίνης.

Θεωρώ πως ανήκω σε εκείνη τη γενιά των τυχερών παιδιών που μεγάλωσαν στη φύση. Ήταν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό, normal. Δεν το θεωρούσες ούτε πολυτέλεια, ούτε εκδρομή, ούτε και ξέραμε τότε ότι είμαστε τυχεροί, ούτε και πως μας συμβαίνει κάτι το εξαιρετικό. Ήταν απόλυτα φυσιολογικό. Σαν παιδιά νομίζαμε πως μεγαλώνουμε έτσι όπως πρέπει να μεγαλώνουν και όλα τα υπόλοιπα παιδιά του κόσμου, στη φύση. 

Ζωή και παιχνίδι μέσα στη φύση! Πατώντας ξυπόλυτοι όλη μέρα, παίζοντας με χώματα, ζυμώνοντας κουλουράκια από λάσπη (εγώ σίγουρα), χωρίς πολλές φορές τον κατάλληλο ρουχισμό για το κρύο ή τη ζέστη... Ελείψει διακοπών και θάλασσας ήταν αρκετό να γεμίσουμε μια σκάφη και να φανταστούμε, με όλη εκείνη τη χωρίς τέλος φαντασία που μόνο τα παιδιά έχουν, πως είμαστε στην πιο όμορφη ακτή και κάνουμε τις πιο τέλειες "βουτιές"! Να τραυματιζόμαστε στο παιχνίδι και με γόνατα ματωμένα να συνεχίζουμε χωρίς υστερίες και φωνές (και dettol), μας έφτανε μόνο να παίξουμε. Γιατί όλα ήταν τόσο φυσιολογικά! 

 

Τώρα που βλέπω παιδιά καρφωμένα στις καρέκλες, πάνω από μια οθόνη, μικρή ή μεγάλη, εκεί για ώρες, ακίνητα, ταράζομαι. Θέλω να τα πάρω από το χέρι, να τα πάω έξω, και να τους πω τρέξτε, παίξτε, λερωθείτε, χαϊδέψτε τα ζώα, κυληθείτε στην άμμο ή στο γρασίδι, χαρείτε!

Πώς αλλιώς θα μυρίσουν αρώματα, πώς αλλιώς θα αγγίξουν, θα νιώσουν, θα ρουφήξουν αυτόν τον όμορφο κόσμο που τους περιβάλλει. Πόσο χαίρομαι που και η δική μου κόρη μεγάλωσε μπορώντας να γευτεί μια κάπως πιο φυσιολογική παιδική ηλικία. Που μπορούσε να είναι άτακτη, ξυπόλυτη, να παίζει με τις ώρες στην αυλή, στον κήπο, στη θάλασσα, χωρίς την εναλλακτική του tablet.

Το καλοκαίρι μας φαινόταν ατέλειωτο. Και ένας τρόπος παιχνιδιού ήταν φυσικά να μαζεύουμε φρούτα. Όλων των ειδών τα καλοκαιρινά φρούτα, κυρίως αυτά που βρίσκονταν στον οπωρώνα του παππού μου. Γεύσεις και αρώματα απίστευτα. Να σκαρφαλώνουμε για να τα φτάσουμε, αλλά καμιά φορά δε χρειαζόταν καν. Έπεφταν τα ώριμα και εμείς σαν σωστοί καρπιστές, τα σκουπίζαμε απλά με τα χέρια μας και τα τρώγαμε. Άπειρα τέτοια την ημέρα... Λατρεία για τα καλοκαιρινά φρούτα.

Φυσικά, μέσα σε αυτή την κατηγορία και τα βερίκοκα. Περίμενα πώς και πώς να έρθει η σειρά τους και τα περιμένω με λαχτάρα ακόμη. Σαν παιδί ήξερα το κάθε δέντρο στον οπωρώνα μας, το κάθε κλαδί. Δεν πρέπει να ήταν βερίκοκα αλλά καϊσιά, από το μέγεθος αλλά και το φανταστικό τους χρώμα. Ροδαλά, ζουμερά καϊσιά. Ακόμη έχω τη γλυκόξινη, μαρμελαδένια γεύση τους στο στόμα μου. 

Και πάλι νιώθω τυχερή που έχουμε δέντρα, καϊσιές. Φέτος ήταν καλή χρονιά, ωστόσο πλησιάζουν προς το τέλος τους, προς μεγάλη μου λύπη. Μάζεψα ένα τελευταίο καλαθάκι, ολόφρεσκα, γεμάτα άρωμα. Μια και μόλις έφτιαξα την πρώτη μου πηκτίνη πράσινου μήλου, θα κάνω και την all-time classic καλοκαιρινή μου μαρμελάδα με βερίκοκα. Αυτή τη φορά θα προσθέσω και κόκκους βανίλιας.

 

Η γεύση του βερίκοκου δένει μοναδικά με τους κόκκους βανίλιας! Απίστευτα αρωματική με την πιο φρουτένια γεύση λόγω της πηκτίνης. Και η ζάχαρη? Ακριβώς η μισή!! Χωρίς όμως η μαρμελάδα να χάνει τίποτα από τη γλύκα της!!

 

 

 

Υλικά

1κιλό βερίκοκα, χωρίς τα κουκούτσια τους

1/2 κιλό ζάχαρη κρυσταλλική

350γρ φυσική πηκτίνη μήλου

χυμό από 1 λεμόνι

κόκκους από 1 λοβό βανίλιας

 

Μέθοδος

1. Κόβουμε τα βερίκοκα στη μέση και αφαιρούμε τα κουκούτσια τους.

2. Σε μια μεγάλη, ανοιχτή κατσαρόλα βάζουμε τα βερίκοκα και τη ζάχαρη και τα ανακατεύουμε απαλά ώστε να πάει παντού η ζάχαρη. Τα αφήνουμε για λίγη ώρα ώστε να αφήσουν τα φρούτα τα υγρά και τα αρώματά τους (για 20 λεπτά περίπου).

3. Βάζουμε την κατσαρόλα στη φωτιά και μόλις πάρει βράση, προσθέτουμε την πηκτίνη και τον χυμό από λεμόνι. Μαγειρεύουμε ανακατεύοντας συχνά σε μέτρια φωτιά για 20 λεπτά περίπου. Κατά τη διάρκεια ξαφρίζουμε.

4. Προσθέτουμε τους κόκκους βανίλιας και μαγειρεύουμε για άλλα δέκα λεπτά.

5. Αποστειρώνουμε τα βάζα μας. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι για αυτή τη διαδικασία. Προσωπικά, αφού τα πλύνω, τα βάζω στον φούρνο στους 100C για 30 λεπτά.

6. Όσο είναι ακόμη ζεστή η μαρμελάδα γεμίζουμε τα βάζα και τα κλείνουμε ερμητικά. Αφήνουμε τα βάζα να κρυώσουν και τα συντηρούμε στο ψυγείο.

Σχόλια