Cookies

Τάρτα αμυγδάλου με δαμάσκηνα

Η γλυκόξινη γεύση του δένει μοναδικά με την αμυγδαλένια, πλούσια, crunchy ζύμη.

Νιώθω σαν να φτιάχνω τις ντουλάπες μου. Σαν να μαζεύω τα καλοκαιρινά μου ρούχα για να κάνω χώρο για τα χειμερινά. Είναι μια διαδικασία πολύ συνηθισμένη κατά τις αλλάγες των εποχών. Μόνο που αυτό τώρα συμβαίνει στην κουζίνα μου. Μαγειρεύω ασταμάτητα τα απομεινάρια του καλοκαιριού, για όσο μου προσφέρονται απλόχερα, για να κάνω χώρο στα φρέσκα φθινοπωρινά φρούτα και λαχανικά, στις καινούργιες seasonal συνταγές.

Και ακριβώς όπως συμβαίνει με τις ντουλάπες, -μα πόσο τέλειο παράδειγμα έχω βρει- έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τη μαγειρική στην κουζίνα μου. Για όσο καιρό έχεις τα μισά σου ρούχα καλοκαιρινά και τα μισά χειμερινά επικρατεί ένα χάος. Μόνο όταν ξεκαθαρίσει η κατάσταση, έρθει ξεκάθαρα ο χειμώνας και μαζέψεις και τα τελευταία αμάνικα μπλουζάκια, τότε επιτέλους έρχεται η τάξη και ησυχάζεις. Αυτό ακριβώς περιγράφει την κουζίνα μου αυτή την εποχή, ένα μπάχαλο!

Ζω καθημερινά ταλαντευόμενη ανάμεσα στις καλοκαιρινές μου ντομάτες, στις φθινοπωρινές κολοκύθες, τα ολόφρεσκα καταπράσινα μπρόκολα, μήλα, παντζάρια, λωτούς, κάτι όψιμες αλλά πεντανόστιμες φράουλες, δαμάσκηνα... Είπα δαμάσκηνα και συνειδητοποίησα πως είναι τα τελευταία πριν εξαφανιστούν από τον φετινό χάρτη. Κάτι πρέπει να γίνει.

Τα δαμάσκηνα πρέπει να είναι τα φρούτα που έχω φάει περισσότερο στη ζωή μου, αν και μετά από ένα τεστ δυσανεξίας που έκανα κάποια στιγμή για κάτι αλλεργίες έμαθα πως είμαι λέει αλλεργική στα δαμάσκηνα! Εδώ χωράνε πολλές emoji φατσούλες να κλαίνε με δάκρυα. Μετά από τόσα δαμάσκηνα! Δεν έδωσα και μεγάλη βαρύτητα στις εξετάσεις και συνεχίζω αμέριμνα να τρώω τα αγαπημένα μου φρουτάκια. Το ένστικτό μου λέει πως σίγουρα δεν ευθύνονται αυτά για τη χρόνια επιπεφυκίτιδα που με ταλαιπωρεί.

Σίγουρα ήταν το φρούτο της παιδικής μου ηλικίας. Ο παππούς μου είχε πολλές δαμασκηνιές στον οπωρώνα του. Θυμάμαι πως υπήρχαν ποικιλίες και χρώματα που δεν έχω ξαναδεί. Ήξερα το κάθε δέντρο χωριστά, πότε ανθίζει, πότε είναι έτοιμα τα φρούτα του. Σκαρφάλωνα σαν το κατσίκι για να μαζέψω το τελειότερο δαμάσκηνο αν και πολλές φορές ήταν αρκετό να καθίσω κάτω από το δέντρο και σαν σωστή καρπίστρια να περιμένω να φάω από αυτά που θα έπεφταν, ώριμα πια.

Προφανώς και μου άρεσαν πολύ, όπως όλα τα φρούτα. Δεν ξέρω και κάποιο που να μην το τρώω. Έτσι, κάθε χρόνο στην εποχή τους έχουν την τιμητική τους. Ένας λόγος παραπάνω που είναι και δικά μας δέντρα. Έχεις περισσότερη εκτίμηση για αυτά όταν τα βλέπεις να μεγαλώνουν, να ζορίζονται, να παράγουν τους καρπούς τους χωρίς ιδιαίτερη βοήθεια, να επηρεάζονται από χειμώνες και ζέστες..

 

Όπως καταλάβατε στο βουνό έχουμε αρκετές δαμασκηνιές. Την αρχή την κάνουν κάθε χρόνο αρχές καλοκαιριού οι βανίλιες, που είναι από τα πιο αγαπημένα μου αλλά αντικειμενικά και τα πιο νόστιμα. Και αργότερα ακολουθούν τα πιο όψιμα που διαρκούν μέχρι και τα μέσα του φθινοπώρου. Ευτυχώς, διατηρούνται και για κάποιο διάστημα στο ψυγείο και έτσι φτάνουν να τα τρώμε μέχρι σήμερα.

Μου αρέσει πολύ να χρησιμοποιώ τα δαμάσκηνα στη μαγειρική. Η γλυκόξινη γεύση τους ταιριάζει απίστευτα σε πολλά ψητά μου, ακόμη και στη χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα ή στο χοιρινό. Και φυσικά δεν παραλείπω να φτιάξω μαρμελάδα, οπωσδήποτε, και μάλιστα αρκετά βαζάκια γιατί είναι από τις πιο αγαπημένες όλων. Συνοδεύει τα χειμωνιάτικα πρωινά μας και νοστιμίζει τα γιαουρτάκια μας.

Το σημερινό μου κέικ δεν έχει ταίρι. Είναι μοναδικό. Καταρχάς είναι και τάρτα και κέικ. Για την ακρίβεια είναι ένα κέικ που ψήνεται μέσα σε μία τάρτα. Συνήθως το κάνω με μήλα και είναι πρώτη φορά που θα πρωταγωνιστήσει το δαμάσκηνο σε αυτή τη συνταγή. Και πιστεύω απόλυτα πως του ταιριάζει καλύτερα. Η γλυκόξινη γεύση του δένει μοναδικά με την αμυγδαλένια, πλούσια, crispy ζύμη. Είναι αλήθεια τόσο νόστιμο που γίνεται εθιστικό και δύσκολα του αντιστέκεσαι!

 

Υλικά

Υλικά για ταρτιέρα 30cm με αφαιρούμενο πάτο

 

Για τη ζύμη της τάρτας

200γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις

50γρ αλεύρι αμυγδάλου

100γρ ζάχαρη άχνη

150γρ βούτυρο κρύο

2 αυγά

κόκκους από έναν λοβό βανίλιας

ελάχιστο αλάτι

 

Για τη ζύμη του κέικ

150γρ βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

130γρ ζάχαρη

κόκκους από έναν λοβό βανίλιας

2 αυγά συν 1 κρόκο

100γρ αμύγδαλα αλεσμένα

50γρ αλεύρι αμυγδάλου

50γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις

4-5 δαμάσκηνα χωρίς το κουκούτσι τους κομμένα στα τέσσερα

 

1κσ ζάχαρη άχνη για το τέλος, για το πασπάλισμα

λίγο επιπλέον βούτυρο για να βουτυρώσουμε την ταρτιέρα

 

 

Μέθοδος

1. Για τη ζύμη της τάρτας. Σε μια μικρή λεκάνη βάλτε τα δύο αλεύρια, τη ζάχαρη, τα αυγά, το κρύο βούτυρο κομμένο σε μικρά τετράγωνα κομμάτια, το αλάτι. Αρχίστε να τα δουλεύετε και να ενώνετε τα υλικά με τα δάχτυλά σας. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε μίξερ για αυτή τη διαδικασία. Όταν τα υλικά ενωθούν, πλάστε τη ζύμη σε μια μπάλα, σκεπάστε τη με μια διαφάνεια και πατήστε την ελαφρά για να πάρει ένα πιο επίπεδο σχήμα και βάλτε τη στο ψυγείο για 30 λεπτά το λιγότερο.

2. Όταν η ζύμη είναι έτοιμη βάλτε την πάνω σε μια αλευρωμένη επιφάνεια και ανοίξτε τη σε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από το μέγεθος της ταρτιέρας που έχετε επιλέξει. Αφού βουτυρώσετε την ταρτιέρα, απλώστε επάνω τη ζύμη της τάρτας. Πατήστε την απαλά να πάει παντού και κόψτε τη ζύμη που περισσεύει, κυκλικά με ένα ψαλίδι, αφήνοντας να περισσέψουν 2cm έξω από την ταρτιέρα. Σε αυτή τη φάση βάλτε την τάρτα πίσω στο ψυγείο για όση ώρα θα ετοιμάζετε τη ζύμη της γέμισης του κέικ αμυγδάλου (frangipane custard).

3. Προθερμάνετε τον φούρνο στους 180C. Σε ένα μπολ χτυπήστε το βούτυρο μαζί με τη ζάχαρη μέχρι να γίνουν μια ομοιόμορφη κρέμα. Συνεχίστε να χτυπάτε προσθέτοντας ένα-ένα τα αυγά. Χαμηλώστε την ταχύτητα και προσθέστε σταδιακά τα αλεύρια, τους κόκκους βανίλιας και τέλος τα αλεσμένα αμύγδαλα. 

4. Βγάζουμε την ταρτιέρα με την κρύα ζύμη από το ψυγείο και γεμίζουμε το εσωτερικό της με τη ζύμη αμυγδάλου που έχουμε φτιάξει. Την απλώνουμε να πάει ομοιόμορφα παντού. Σε αυτό το σημείο γυρίζουμε προς τα μέσα τα 2cm της ζύμης της τάρτας, που έχουμε αφήσει να περισσεύει έξω από την ταρτιέρα, και σκεπάζουμε κυκλικά την άκρη της τάρτας (θα σας βοηθήσει να δείτε τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο). Στολίζουμε την τάρτα βυθίζοντας στη ζύμη τα κομμένα δαμάσκηνα σε ό,τι σχήμα μας αρέσει. Ψήνουμε την τάρτα στους 180C για 40 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσει.

5. Αφού ψηθεί, βγάζουμε την τάρτα από τον φούρνο, την αφήνουμε να κρυώσει τελείως και στη συνέχεια την πασπαλίζουμε με λίγη ζάχαρη άχνη.

 

Σχόλια